تغییر وضع‌ فرهنگی‌ و اجتماعی‌ آشوریان

دانشنامه: 

گشایش‌ دری‌ تازه‌ به‌ روی‌ جامعه‌، تعداد زیادی‌ از افراد جامعه آشوری‌ ار از وابستگی‌ به‌ زمین‌ و امر كشاورزی‌ رهایی‌ بخشید. این‌ افراد كه‌ تا دیروز در كسوت‌ كشاورزان‌ ساده‌ و تهی‌دست‌، معیشت‌ خود را از طریق‌ كار طات‌فرسا بر زمین‌ تأمین‌ می‌كردند، حالا دیگر می‌توانستند فرزندان‌ خود را برای‌ تحصیل‌ به‌ شهر اعزام‌ دارند و خود نیز با خرید زمین‌ها و باغات‌ وسیع‌تر، از كسوت‌ كارگر كشاورزی‌ به‌ صورت‌ زمین‌دار و باغدار درآیند.

آشنایی‌ جوانان‌ با مزایای‌ تحصیل‌ و ازدیاد اعتبار این‌ امر در جامعه شهری‌ و روستایی‌، خانواده‌ها را تشویق‌ كرد كه‌ فرزندان‌ خود را برای‌ ادامه تحصیل‌ ترغیب‌ كنند. این‌ تحصیل‌كردگان‌، بعد از پایان‌ مدرسه‌، جلب‌ بازار كار در ادارات‌ دولتی‌، مخصوصاً آموزش‌ و پرورش‌، بانك‌ها، شركت‌ نفت‌ و غیره‌ شدند. این‌ خود تشویق‌ بیشتری‌ برای‌ دیگر افراد جامعه‌ بود كه‌ ردّ پای‌ آنان‌ را ادامه‌ دهند.

با افتتاح‌ دانشگاه‌ها و افزایش‌ تعداد مراكز علمی‌ و تحصیلات‌ عالیه‌، عده زیادی‌ از جوانان‌ آشوری‌ برای‌ ادامه تحصیل‌ به‌ این‌ مراكز جلب‌ شدند. از سال‌های‌ 1330 به‌ بعد، تعداد دانشجویان‌ آشوری‌ دانشگاه‌ها رو به‌ تزاید گذاشت‌. رشته‌های‌ پزشكی‌ و مهندسی‌ و فنی‌ در میان‌ دانشجویان‌، خواهان‌ بیشتری‌ داشت‌. مجله «گیلگمش‌»   كه‌ در همان‌ اوان‌ در تهران‌ منتشر می‌شد، همه‌ ساله‌ صورت‌ اسامی‌ تعدادی‌ قریب‌ به‌ اتفاق‌ دانشجویان‌ آشوری‌ را منتشر می‌كرد. دانشجویان‌ دانشكده‌های‌ پزشكی‌ و فنی‌، قسمت‌ اعظم‌ این‌ فهرست‌ها را به‌ خود اختصاص‌ داده‌ است‌. بار دیگر، بعد از سالیان‌ پیش‌ از جنگ‌ جهانی‌ اول‌، پزشكان‌ و مهندسان‌ و معلمان‌ آشوری‌، طبقه خاصی‌ را در جامعه‌ تشكیل‌ دادند. نسبت‌ آشوریانی‌ كه‌ به‌ كسب‌ تحصیلات‌ عالیه‌ اشتغال‌ داشتند، باتوجه‌ به‌ تعداد كلّ جامعه‌، در قیاس‌ با جمعیت‌ كلّ كشور، از درصد بسیار بالایی‌ برخوردار بود.

چون‌ توانایی‌ مالی‌ جامعه‌ افزایش‌ چشمگیری‌ یافته‌ بود، عده زیادی‌ توانستند فرزندان‌ خود را برای‌ ادامه تحصیل‌ به‌ آمریكا و اروپا، مخصوصاً انگلستان‌ بفرستند و این‌ افراد بعد از پایان‌ تحصیلات‌، عموماً به‌ میهن‌ بازگشتند و مشغول‌ خدمت‌ به‌ هموطنان‌ خود شدند.

در سال‌های‌ بعد از جنگ‌ جهانی‌ دوم‌، محدودیت‌های‌ استخدامی‌ برای‌ اقلیت‌های‌ مذهبی‌ بتدریج‌ از میان‌ برداشته‌ شد. به‌ این‌ ترتیب‌، راه‌ برای‌ ورود جوانان‌ آشوری‌ به‌ ارتش‌ و نیروهای‌ انتظامی‌ باز شد و عده‌ای‌ از آنان‌ به‌ این‌ سو جلب‌ شدند. تا قبل‌ از انقلاب‌ اسلامی‌، چند نفر از نظامیان‌ آشوری‌ در زمره افسران‌ ارشد وارد شده‌ و تعدادی‌ نیز با درجات‌ سرهنگی‌، سرگردی‌، و پایین‌تر به‌ خدمت‌ در ارتش‌ و قوای‌ نظامی‌ مشغول‌ بودند.

منبع : کتاب آشوریان ایران، ملتی که باید از نو شناخت