تاریخ و اساطیر

آشوریان‌ و مجلس‌ ایران‌

از آغاز مشروطیت‌ تا سال‌ 1340، مسیحیان‌ ایران‌، یعنی‌ ارامنه‌ و آشوریان‌، صاحب‌ دو نماینده مشترك‌ در مجلس‌ شورای‌ ملی‌ بودند. چون‌ تعداد ارامنه‌، بیشتر از آشوریان‌ بود، نماینده مجلس‌ همیشه‌ از میان‌ آنان‌ انتخاب‌ می‌شد.

تشكیلات‌ اجتماعی‌ و فرهنگی‌ جامعه آشوریان‌ ایرانی‌

در زمان‌ دو جنگ‌ جهانی‌، آشوریان‌ برای‌ اداره امور داخلی‌ جامعه‌ و برای‌ حفظ‌ تشكّل‌ و اتحاد آن‌، تشكیلاتی‌ از قبیل‌ انجمن‌ها و سازمان‌های‌ خیریه‌ و غیره‌ ایجاد كرده‌ بودند.

تحوّل‌ بنیادی‌ اقتصاد جامعه آشوری‌

هجوم‌ تعداد زیادی‌ از جوانان‌ آشوری‌ برای‌ كار در امر حمل‌ و نقل‌ كالا به‌ شوروی‌، بخصوص‌ رانندگی‌ كامیون‌ها، تحوّل‌ عظیمی‌ را در وضع‌ اقتصادی‌ و نتیجتاً در ساختار اجتماعی‌ آشوریان‌ ایران‌ باعث‌ شد.

آشوریان‌ ایران‌ و جنگ‌ جهانی‌ دوم‌

در دهه 1920 م‌. (دهه 1300 ه.ش‌.)، آشوریان‌ در رفت‌ و آمد و فعالیت‌های‌ اجتماعی‌، محدودیت‌هایی‌ داشتند كه‌ زاده عوارض‌ جنگ‌ جهانی‌ بود. دولت‌ جدید ایران‌، تازه‌ به‌ ترمیم‌ خرابی‌های‌ جنگ‌ پرداخته‌ بود.

بازگشت‌ آشوریان‌ ایران‌ به‌ میهن‌ پس از جنگ جهانی اول

قسمت‌ اعظم‌ پناهندگان‌ آشوری‌ ایرانی‌ كه‌ به‌ منطقه‌ای‌ نزدیك‌ شهر موصل‌ در شمال‌ عراق‌ انتقال‌ یافته‌ بودند، از سال‌ 1921 م‌. (1300 ه.ش‌.) بتدریج‌ آهنگ‌ بازگشت‌ به‌ وطن‌ كردند.

وضعیت‌ آشوریان‌ در جنگ‌ جهانی‌ اول‌

زمانی‌ كه‌ جنگ‌ جهانی‌ اول‌ آغاز شد، آشوریان‌ در مناطق‌ وسیعی‌ از خاورمیانه‌ پراكنده‌ بودند. ایران‌ و قلمرو دولت‌ عثمانی‌، مانند تركیه‌، سوریه‌، عراق‌ و لبنان‌، موطن‌ آشوریان‌ به‌ حساب‌ می‌آمد.

شكوفایی‌ اجتماعی‌ و فرهنگی‌ آشوریان در قرن‌ هجده‌ و نوزده‌

دنیای‌ خارج‌ از خاورمیانه‌، تا یك‌ قرن‌ و نیم‌ پیش‌، از وجود آشوریان‌ بی‌خبر بود. حتی‌ هم‌میهنانی‌ كه‌ با آنها تماس‌ مستقیم‌ نداشتند، از شناختن‌ آنان‌ عاجز بودند. در نیمه قرن‌ نوزدهم‌ میلادی‌، ناگهان‌ مبشّران‌ یا میسیونرهای‌ غربی‌ با مردمی‌ در خاورمیانه‌ برخورد كردند كه‌ به‌ قول‌ خودشان‌، "قدیمی‌ترین‌ مسیحیان‌ مشرق‌ زمین‌" محسوب‌ می‌شدند.

وضع‌ آشوریان‌ از قرن‌ پانزده‌ تا نیمه قرن‌ نوزده میلادی‌

احوال‌ عمومی‌ آشوریان‌، بعد از حمله تیمور لنگ‌، چندان‌ روشن‌ نیست‌. گویی‌ این‌ مردم‌ ساكت‌ و آرام‌، به‌ دست‌ فراموشی‌ سپرده‌ شده‌اند. آن‌ عده‌ از قبایل‌ و عشایر آشوری‌ كه‌ در نقاط‌ كوهستانی‌ و دور از دسترس‌ ایران‌ و تركیه‌ و عراق‌ زندگی‌ می‌كردند، وضعی‌ نیمه‌مستقل‌ داشتند. چون‌ دولت‌های‌ موجود در منطقه آشوری‌نشین‌، حضور دائمی‌ و سلطه مطلق‌ نداشتند، جامعه‌ تحت‌ قوانین‌ سنّتی‌ و غیر مدوّن‌ اداره‌ می‌شد.

وضع‌ آشوریان‌ از قدیم‌ تا قرن‌ پانزدهم‌ میلادی‌

آن‌ دسته‌ از آشوریان‌ كه‌ در ایران‌ متوطن‌ شده‌ بودند، بعد از سقوط‌ امپراتوری‌ آشور در سال‌ 612 ق‌.م‌.، به‌ زندگی‌ در داخل‌ خاك‌ ایران‌ ادامه‌ دادند و به‌ كسوت‌ یكی‌ از اقوام‌ اصیل‌ و قدیمی‌ ساكن‌ ایران‌ درآمدند. سابقه‌ و قدمت‌ آشوریان‌ ایران‌، از بسیاری‌ از اقوام‌ دیگر ایران‌، طولانی‌تر است‌. همان‌ طوری‌ كه‌ فوقاً اشاره‌ شد، آشوریان‌ ایران‌، عمدتاً در نوار و گستره مرزهای‌ غربی‌ و شمالی‌ ساكن‌ بودند.

صفحه‌ها